takıntılı beetlejuice

çok güzel bir haftasonu geçirdim.dediğim gibi halamlar geldi ama korktuğum başıma gelmedi.kilo aldığımı da verdiğimi de söyleyenler oldu ortak düşünce boyumun uzadığı yönünde.e bu da bişey.onları görmeyeli 3 sene olmuştu boyum bir iki santim artmıştır herhalde.hepsini çok özlemişim yaa.keşke daha fazla kalsalardı.
bu haftasonu iki önemli şey farkettim.birincisi sürekli bir şeyleri ertelediğim.okulum var yaz okulum var stajım var... bir sürü bahane yaratıyorum.babannemi halamları bu bahanelerle üç senedir görmüyorum.arada bir kaç haftam olunca da burda arkadaşlarımla kalmak daha cazip geliyor ama bir gün mesela banannemi görmek istediğimde çok geç olmasından korkuyorum.ikinci farkettiğim şey ise benim bu kilo olayını takıntı haline getirmem.bundan bir an önce kurtulmalıyım.halamların gelişini bile stres yaptığıma inanamıyorum.geçen gün de yolda aynı liseden mezun olduğum bir grubu gördüm.kızı hatırladın mı adı neydi falan diye konuştuklarını duydum.aklımdan ilk geçen şey "şimdi kesin ne kadar kilo almış derler" oldu.öyle göze batan bir kilom olmadığı halde sanki beni her görenin ilk düşündüğü şey kilolu olduğummuş gibi geliyor.böyle takıntılı bir hale geldiğime inanamıyorum.